ตัวเอกของโลกใบนี้

 

ตัวเอกของโลกใบนี้

บททดสอบในชีวิตบางทีหนักหนาจนทำให้เราสิ้นหวัง

แต่ถ้าเราไม่เหลืออะไร รอบข้างญาติพี่น้องไม่สนใจไม่เข้าใจ จะเหลือตัวเราที่จะยอมรับตัวเราเองได้ไหม

มันอาจเป็นบททดสอบหนึ่งที่ทำให้เราจมดิ่งจนสุด หรือพลาดอะไรแบบสุดๆ แต่เราเชื่อว่ามันใช่สำหรับเรา

ให้คิดเสมอว่า ขอบคุณทุกสิ่งที่ผ่านเข้ามาในชีวิต แต่ละคนก็จะแตกต่างกันออกไปไม่มีใครเหมือนกัน

มันจะเริ่มมองหาสิ่งที่ตัวเองถนัด และเริ่มกลับมายอมรับตัวเองอีกครั้ง แบบอัตโนมัติ

เหตุการณ์ในอดีต มันจะเริ่มย้อนเข้ามา ให้เราตั้งใจดูและขอบคุณกับเหตุการณ์เหล่านั้นที่ทั้งดีและไม่ดี

ชีวิตทุกๆคนผ่านเรื่องสูงสุดและต่ำสุด ไหลเป็นกระแสคลื่นสลับกันไป ไม่ตายตัว

เปรียบเทียบคนอื่น ทำได้แต่ขอให้ลดจนไม่ทำ เริ่มทีละนิด ค่อยๆลดและมองที่ตัวเรา

เราสามารถทำอะไรก็ได้ ตามที่ต้องการ เพราะว่าชีวิตนี้มันเป็นของเรา ไม่ใช่ของคนอื่น

ไม่ต้องไปทำอะไรเพื่อให้คืนอื่นคาดหวัง เพราะเราจะพังเพราะฝืนความรู้สึกตัวเอง

ลมหายใจก็ยังเป็นของเรา แค่ลองหายใจเข้าออกให้สุด บางทีเราอาจหายใจแล้วรู้สึกมีความสุขมากๆ

บางคนถนัดบางอย่างที่คนอื่นมองว่ามันไม่มีคุณค่า ไม่ต้องสนใจ

สิ่งนั้นมันคือของๆเรา สมบัติของเรา แม้จะเล็กน้อย แต่เราทำมันได้ดี และ มันจะพอดี

คนที่แสดงออกมาว่าตัวเองมีความสุขในสื่อต่างๆที่เราเห็น แท้จริงแล้วลึกๆนั้นไม่ใช่

ถ้าเขามีความสุขจริงๆ เขาจะใช้ทุกเวลาทุกวินาที ดื่มด่ำกับปัจจุบันตรงนั้น จนไม่เหลือเวลาให้บอกเล่า

ทุกคนต้องการการยอมรับ แต่ไม่ใช่จากคนอื่น ที่สำคัญคือ

"การยอมรับตัวเราเอง"

Jantharavinetsiri